اهل كتاب مىشمارد ، لذا با توجّه به طهارت ذاتى آنها حكم به حرمت رضاع از ناحيهء نجاست لبن وجهى نخواهد داشت . بيان استدلال بر طهارت اهل كتاب بواسطهء روايات رضع اينها برخى از رواياتى بود كه در مجامع حديث در مورد رضاع اهل كتاب و غير آنها آمده است . و امّا بيان استدلال بر طهارت اهل كتاب بواسطهء اين روايات : اوّلًا : همانطور كه ذكر شد در بعضى از روايات مذكوره امام عليه السّلام رضاع اهل كتاب را بر رضاع تولّد از زنا ( زانيه ) ترجيح مىدهد درحاليكه بالضّرورة من الشّرع كسى قائل به نجاست زانيه و كذلك لبن حاصل از او نشده است و دليلى هم در اين باره وجود ندارد . ثانياً : در بسيارى از اين روايات امام عليه السّلام جواز رضاع اهل كتاب را مشروط بر عدم اكل لحم خنزير و عدم شرب خمر نموده است ، درحاليكه حرمت لحم خنزير و شرب خمر بواسطهء نجاست و قذارت ذاتى آنهاست ، و چنانچه نجاست را علّت براى حرمت ندانيم بايد همان كدورت و تأثير سوئى كه موجب مفسدهء ملزمه است را علّت نهى امام عليه السّلام بدانيم ، و در هر دو صورت بواسطهء ورود در بدن و استحالهء آن ديگر نمىتوان آن را نجس به حساب آورد ؛ آنوقت چطور امام عليه السّلام ( در صورت نجاست اهل كتاب و حتّى مشركين چنانچه در بعضى از روايات مذكور شد ) نفس لبنى را كه از زن حاصل مىشود و قطعاً نجس خواهد بود حلال مىشمرد ، امّا شرط عدم اكل لحم خنزير و شرب خمر را الزامى مىداند ؟ ! و اين